۱.قله سنگی         ۲.گردنه سنگی   ۳.خط الرس سنگی  ۴نقاب
۵.توده یخچالی       ۶.برج یخی         ۷.برج یخی فرو ریخته

۸.تکه سنگهای بزرگ پرت                 ۹.ابشار یخی.توده یخ غلتان

۱۰.یخچال           ۱۱.شکافهای عمیق یخچالی

۱۲.شکافهای یخچالی جانبی          ۱۳.پوزه یخچال.انتها

۱۴. ابگیر یخچالی ۱۵.گلوگاه مورن    ۱۶.جریان اب یخچالی

۱۷.باریکه یا نوار سنگی                 ۱۸.نقاب.بهمن نشسته.شانه راه
۱۹.گردنه 

۲۰.دهلیز           ۲۱.یخچال اویزان   ۲۲.شکاف یخچالی بالای یخچال

۲۳.شکاف.دالان  ۲۴.چال.میدان.محیط وسیع یخچالی
۲۵.اول دیواره     ۲۶.شیارهای یخی  ۲۷.دیواره یخی        ۲۸.قله
۲۹.خط الراس

۳۰.برج .مناره های سنگی             ۳۱.دالان ومسیر بهمن

۳۲.بقایای بهمن                           ۳۳.پهنه های دائمی برف

کوهنوردی یکی از ورزش‌ها یا از جمله تفریحات است. برای برخی نیز کوهنوردی به عنوان شغل اصلی یا بخش الزامی شغل اصلی است.

به بالا رفتن یا پایین آمدن به صورت پیاده از ارتفاعات طبیعی کوهنوردی گفته می‌شود. کوهنوردی می‌تواند به صورت راهپیمایی، کوه روی، کوهپیمایی و صعود به قلل مختلف و یا صخره‌نوردی انجام گیرد. کوه: به ارتفاعات بیش از ۶۰۰ متر از زمین‌های اطراف هر منطقه کوه گفته می‌شود. قله: بلندترین قسمت هر کوه را قله می‌گویند. یک کوه می‌تواند یک یا چند قله داشته باشد که در یک خط الراس قرار گرفته اند. معمولاً به بلندترین قله، قله اصلی گفته می‌شود و سایر قلل در یک خط الراس را قله‌های فرعی می‌نامند. در کوهنوردی شرط سنی وجود ندارد. در ضمن این رشته ورزشی سن بازنشستگی هم ندارد. هر کسی با هر توانایی می‌تواند به عنوان تفریح یا انجام کار حرفه ایی به کوه برود.

فهرست مندرجات

• ۱ ابزار کوهنوردی
• ۲ تاریخچه
• ۳ هواشناسی کوهنوردی
• ۴ پانویس

 ابزار کوهنوردی

برای صعود مؤثر به کوه‌ها نیاز به ابزارهای متفاوتی است. البته در هر صعود بسته به نوع صعود، منطقه مورد نظر، زمان و فصل اجرای برنامه ممکن است ابزار و تجهیزات متفاوتی مورد استفاده قرار گیرد. برخی از این وسایل کوهنوردی عبارت‌اند از:

• کفش مخصوص کوه
• کاپشن گورتکس
• کاپشن پلار
• کوله پشتی
• باتوم کوهنوردی
• دستکش
• کلاه مناسب فصل
• بادگیر
• جوراب کلفت
• کیسه خواب
• فلاسک چای
• بطری آب
• وسایل شخصی مانند قاشق و چنگال
• چراغ قوه

عموماً برای کوهنوردی یا فتح قله‌ای به راهنما نیاز است.

تاریخچه

• اتزی مرد یخی ۵۳۰۰ سال پیش ۳۰۰۰ متر در کوه‌های آلپ بالا رفته بود. بقایای او در این ارتفاع یافت شده است.

• اولین کوهنوردی ثبت شده در تاریخ منسوب به پادشاه رومی هادریان است که کوه اتنا (۳۳۵۰ متر) را بالا رفت تا طلوع خورشید را ببیند.
• نخستین کوهنوردی ثبت شده در تاریخ مربوط به صعود سرداران ایرانی آرتاخه و بوبراندا بر فراز کوه آتوس در زمان خشایارشا، جهت ثبت نقشه برداری برای ساخت دالانه یا کانال آبی است که کشتی های نیروی دریایی ایران از آن گذر کنند. (منبع تاریخ علم جورج سارتون)
• آرش کمانگیر از قله کوه دماوند بالارفت تا با پرتاب تیر، مرز ایران و توران را مشخص سازد.
•  
• کوه‌پیمایان بعد از گردش اطراف کوه گفتند اگر بالای این کوه کسی نباشد و سنگ بر سرمان نبارد ما می‌توانیم از دامنه جنوبی بالا برویم و خود را به قله برسانیم و هنگام بالا رفتن، طنابی با خود می‌بریم که وسیلهٔ ارتباط ما با پایین کوه باشد و بوسیلهٔ آن طناب می‌توانیم چیزهای ضروری را برای نصب یک چرخ بالا ببریم و بعد از اینکه چرخ نصب شد، می‌توان از زمین چیزهایی دیگر را بالا برد تا اینکه چندین چرخ بالای کوه نصب گردد و از آن پس بین پای کوه و قله آن، رابطهٔ بیش‌تری برقرار خواهد گردید و می‌توان سربازان را بوسیلهٔ چرخ بالا کشید... کوه‌پیمایان گفتند ما با خود میله‌های آهنی چون پله می‌بریم و آن‌ها را در دامنهٔ کوه نصب می‌نماییم و صعود می‌کنیم تا اینکه به قله ٔ کوه برسیم.

• آثار به جامانده، خبر از نشانه‌هایی از کوهنوردی پیشرفته در ایران در پایان قرن پنجم هجری (دوران سلجوقیان و اسماعیلیان) دارد. در کتاب «خداوند الموت» چنین آمده‌است^{[۱][منبع اصلی؟]}:

• پیتر سوم در قرن سیزدهم از کوه کانیگو در پیرنه صعود کرد.

• کوه اورست (۸۸۴۸ متر) برای اولین بار در ۲۹ می سال ۱۹۵۳ توسط ادموند هیلاری و تنسینگ نورگی از سمت شمالی

در میان وسایل طبیعت‌گردی و کوهنوردی پس از کفش مهم‌ترین وسیله، کوله‌پشتی است؛ زیرا  تمام وسایل مورد نیاز کوهنورد برای صعود و فرود و شب‌خوابی در درون آن قرار می‌گیرد. کوله‌ها از گذشته تاکنون دستخوش تغییرات فراوانی شده‌اند؛ به طوری ‌که امروزه اگر برای اولین‌بار برای خرید کوله به یک فروشگاه وسایل کوه بروید شاید از دیدن سایزها، رنگ‌ها و اشکال مختلف آنها متعجب شوید! بنابراین لازم است با مشورت یک فرد خبره و با توجه به نیازتان کوله‌ای مناسب تهیه کنید تا همیشه و در همه حال بهترین کارآیی را برای شما داشته باشد، زیرا اگر شکل و اندازه کوله مناسب بدن شما نباشد، ممکن است بر اثر فشارهای وارده بر شانه و ستون مهره‌ها این عضوها آسیب ببینند.

درخصوص کوله پشتی باید به دو نکته زیر توجه داشت:

1- انتخاب و خرید کوله: فصل اجرای برنامه، چند روزه بودن برنامه، جنسیت کوهنورد (مرد یا زن )، حجم کوله (لیتر و یا اینچ مکعب)، وزن باری که در کوله قرار می‌گیرد، نوع فعالیت یا برنامه (کوهنوردی، سنگنوردی،...)

 2- تنظیم صحیح کوله پشتی روی بدن.

1- انتخاب و خرید کوله:

                                      کوله پشتی

در میان وسایل طبیعت‌گردی و کوهنوردی پس از کفش مهم‌ترین وسیله، کوله‌پشتی است؛ زیرا  تمام وسایل مورد نیاز کوهنورد برای صعود و فرود و شب‌خوابی در درون آن قرار می‌گیرد. کوله‌ها از گذشته تاکنون دستخوش تغییرات فراوانی شده‌اند؛ به طوری ‌که امروزه اگر برای اولین‌بار برای خرید کوله به یک فروشگاه وسایل کوه بروید شاید از دیدن سایزها، رنگ‌ها و اشکال مختلف آنها متعجب شوید! بنابراین لازم است با مشورت یک فرد خبره و با توجه به نیازتان کوله‌ای مناسب تهیه کنید تا همیشه و در همه حال بهترین کارآیی را برای شما داشته باشد، زیرا اگر شکل و اندازه کوله مناسب بدن شما نباشد، ممکن است بر اثر فشارهای وارده بر شانه و ستون مهره‌ها این عضوها آسیب ببینند.

 درخصوص کوله پشتی باید به دو نکته زیر توجه داشت:

1- انتخاب و خرید کوله: فصل اجرای برنامه، چند روزه بودن برنامه، جنسیت کوهنورد (مرد یا زن )، حجم کوله (لیتر و یا اینچ مکعب)، وزن باری که در کوله قرار می‌گیرد، نوع فعالیت یا برنامه (کوهنوردی، سنگنوردی،...)

 2- تنظیم صحیح کوله پشتی روی بدن.

1- انتخاب و خرید کوله:

تهیه کوله متناسب با جنسیت افراد: امروزه به غیر از کوله های معمول،کوله‌های ویژه‌ای نیز برای نوجوانان و بانوان ساخته می‌شود که متناسب با فیزیک بدنی آنهاست .کوله‌های مناسب برای خانم‌ها وآقایان به تناسب اختلاف‌های فیزیکی آنها با یکدیگر متفاوت است.کوله خانم‌ها عموماً با عباراتی چون   sl ، lady ، women  مشخص شده‌اند.

حجم کوله: حجم مناسب به سه عامل بستگی دارد: مدت زمان برنامه ، فصل اجرای برنامه و  حجم وسایل کوهنورد. کوله برنامه 1 روزه با 3 روزه فرق می کند ، حجم وسایل در زمستان از سایر فصلها بیشتر است و هرچه وسایل کوهنورد حرفه ای تر و کم حجم تر باشد به کوله کوچکتری نیاز خواهد داشت .اندازه کوله‌ها را برحسب فضای داخل آن، با واحد لیتر یا اینچ مکعب اندازه گیری می‌کنند که معمولاً از 30 تا 100 لیتر متفاوت است. کوله‌های 30 لیتری برای برنامه‌های یک روزه بدون وسایل خواب و یا دوچرخه سواری مناسب هستند. همیشه کوله‌ای را انتخاب کنید که پس از قرار گرفتن تمام وسایل دیگر فضایی خالی نداشته باشد تا شکیل و خوش فرم به پشت‌تان بنشیند. اگر کوله بزرگ‌تر باشد از فرم خارج شده و با لنگر انداختن موجب خستگی و آزار شما می‌شود و اگر کوچک‌تر هم باشد مجبورید مقدار زیادی از وسایل را به دور کوله آویزان کنید و یا در دست بگیرید.

 نوعی کوله نیز طراحی شده است که مخصوص حمل کودک است و علاوه بر جای مخصوص نشستن کودک که در حمایت هم باشد و سقوط نکند، دارای تعدادی جیب نیز برای وسایل ضروری است،

برحسب  مورد نیاز کوله،میتوان از جدول ذیل راهنمایی گرفت :

حجم اضافه کوله : معمولا ًبا علامت (+) برروی کوله نشان داده می شود و این قسمت برای مواقع ضروری بر روی کوله طراحی شده است و بهترین حالت کوله در نظر نگرفتن این قسمت می باشد .

وزن بار: از نکات قابل توجه است کوله‌هایی با حجم یکسان می‌توانند برای وزن‌های مختلفی از بار طراحی شده باشند. حداکثر وزنی را که برای حمل با کوله مناسب است به وسیله شرکت‌های معتبر سازنده اعلام می‌شود. حداکثر وزن مشخص شده به این معنا نیست که مثلا اگر وزن بیشتری داخل کوله قرار دادیم کوله پاره شود و طاقت آنرا نداشته باشد بلکه به معنی اینست که دیگر کوهنورد آن احساس راحتی نخواهد داشت و کل سیستم کوله برای انتقال وزن به روی بدن به صورت صحیح جوابگو نخواهد بود. می‌بینید که این نکته می‌تواند در انتخاب کوله شما تاثیر گذار باشد. شما باید علاوه بر مقدار حجم وسایل، وزن آنها را نیز محاسبه کنید یا تخمین بزنید تا کوله مناسب‌تری انتخاب کنید.

نوع برنامه: شرکت‌های سازنده کوله‌پشتی برای فعالیت‌های مختلف کوله‌پشتی‌های مختلفی طراحی و تولید می‌کنند.مانند: کوله‌های کوهنوردی‌، کوهنوردی فنی یا آلپی‌، طبیعت‌گردی و کمپینگ‌، کوله‌های یک روزه. مثلا کوله‌های طبیعت‌گردی دارای جیب‌های مختلفی اطراف کوله هستند و در برخی مدلها یک کوله کوچک به کوله متصل شده که می‌توان آن‌را جدا کرد و زمانی‌که  اطراف کمپ می‌خواهید گشت و گذار کنید یا به قله بروید همراه ببرید، کوله‌های کوهنوردی نیز که برای حمل بار در ساعت‌های طولانی مناسب بوده، ظاهری کشیده‌تر دارند و جیب‌های کمتری در اطراف دارند.
برخی از کوله‌های قدیمی که امروزه نیز گاهاً استفاده می‌شوند دارای یک زین فلزی در خارج از کوله هستند که با پشت فرد در تماس است و چون بار را به تناسب بین شانه و پشت و کفل تقسیم می کند برای بارکشی های سنگین و حتی در موارد اضطراری برای حمل مجروح مناسب است . اشکال این کوله ها وزن بیشتر و ارتفاع و پهنای زیاد است . چون در مسیرهای تنگ یا دارای شاخه های درخت و یا سنگنوردی باید از کوله های باریکی استفاده کرد که عرض آن بیشتر از بدن نباشد . کوله های قدیمی دارای جیب هایی نیز در پشت و طرفین هستند که می توانید وسایل ضروری و دم دست را در آنها قرار دهید . ولی کوله های جدیدتر که بیشتر برای برنامه های فنی و یا زمستانی بکار می روند بجای جیب های بیرونی دارای یک جیب بزرگ در روی سر کوله هستند و بعضا نیز در بخش انتهایی کوله محفظه ای را جداکرده اند که دارای زیپ است (اصطلاحاً به آن دیافراگم می گویند) و می توان برای وسایل ضروری و یا کیسه خواب از آن استفاده کرد ؛ در دوطرف و پشت کوله نیز بندهایی برای بستن وسایلی مانند فوم ، زیر انداز و کلنگ و باتوم و کرامپون و ... تعبیه شده است  .
جنس کوله ها معمولا صد درصد ضد آب است که در انواع جدید از پارچه های گورتکس که سبکتر نیز هستند استفاده می شود . رنگ کوله نیز مانند لباسها باید بشکلی باشد که متضاد با محیط برنامه مورد نظر شما باشد تا از دور کاملا به چشم بیاید این مسئله در صورت گم شدن و یا مجروح و زمینگیر شدن به جستجوگران کمک زیادی می نماید . بنابراین کوله ها معمولا به رنگ های قرمز و زرد و آبی ساخته می شوند .

نوعی از کوله ها که به رنگ سبز و یا پلنگی هستند مخصوص شکارچیان و یا سربازان است که می خواهند در استتار باشند  .

کوله های باریک و لوله ای شکلی با جنس ضخیم نیز برای غارنوردی و آبشارنوردی ( دره نوردی ) ساخته شده اند که مناسب مسیرهای تنگ و خیس و خشن است  .

۲-تنظیم کوله‌پشتی: هدف از تنظیم کوله پشتی، انتقال صحیح وزن بار کوله پشتی بر روی بدن کوهنورد است  و به نحوی است که حدود 80 در صد و حتی بیشتر از وزن بار به روی پایین کمر و لگن منتقل شود و شانه‌های کوهنورد بیشتر در کنترل استقرار بار نقش داشته باشند. قبل از خرید کوله‌پشتی باید به یک نکته دیگر هم دقت کنید، هر کوله‌پشتی برای یک محدوده مشخص اندازه تنه کوهنورد مناسب است. برای هر کوله چیزی به عنوان Torso در قسمت ویژگی‌های کوله (Specification) آمده است و محدوده‌ای را به اینچ مشخص کرده. مثلاً برای Torso (محدوده کمر به بالا) کوله ای که 13-20 اینچ ذکر شده یعنی بین 33 سانتیمتر تا حدود 51 سانتیمتر. این عدد اندازه ارتفاع تنه شماست به این نحو که از بالای باسن تا ابتدای گردن (جایی که شانه و گردن به هم می‌رسند) را اندازه‌گیری می کنیم. حال در موقع خرید کوله‌پشتی باید کوله‌ای را بخرید که اندازه تنه شما در محدوده اندازه ذکر شده کوله‌پشتی باشد و متاسفانه ما کمتر به آن توجه می کنیم . در تنظیم کوله با ید بعد از انداختن کوله روی شانه به تنظیم بندها و فیکس بودن کوله روی بدن اطمینان حاصل گردد. بخشی از کوله که با پشت فرد در تماس است شاید مهم‌ترین بخش باشد که باید مانع از چسبیدن کوله به پشت و عرق کردن شود. کوله‌ها معمولاً بند بزرگی در قسمت پایین دارند که بدور کمر(بند کمر) پیچیده می‌شود و در حفظ تعادل مؤثر است. برخی نیز دارای بندکی مشابه و در جلوی سینه (بند سینه )هستند که تعادل بالای کوله را حفظ می‌کند ولی موقع صعود که تنفس و حرکت سینه زیاد و سریع است بهتر است که بسته نشود و فقط موقع پایین آمدن آن‌ را ببندید  بندهای شانه و بند کوله‌کشی (یا بند بارکشی) نیز باید تنظیم شوند.

چینش کوله: (مطابق شکل بالا ) موقع چیدن کوله،وسایل سخت و فلزی را در تماس با بدنه کوله قرار ندهید زیرا اگر در پشتتان باشد باعث آزار و اگر در اطراف باشد بر اثر کشیده شدن کوله به در و دیوار باعث پارگی کوله می شود . وسایل را طوری بچینید که سنگین تر ها در نزدیک ترین محل کوله به کمر باشند (به مرکز ثقل بدن و کوله دقت کنید) و همچنین وسایل را به ترتیب استفاده داخل کوله قرار دهید . کوله چینی خود یک هنر است که با تمرین در شرایط مختلف روز و شب و هوای سرد و گرم و با دستکش های کلفت و ... بدست می آید . جای وسایل را کاملا بخاطر داشته باشید تا با چشم بسته هم بتوانید وسیله مورد نظر را بیابید .مواد سوختی را در ظرفی با دری محکم (ظروف آب بندی شده)ریخته و داخل چندین پلاستیک قرار دهید تا نشت آن باعث خرابی کوله و لباس و غذاها نشود  .
آب و هوا در کوهپایه ها و ارتفاعات بسیار متفاوت است و شما باید آمادگی رو دررو شدن ناگهانی با آب و هوای نا مساعد را داشته باشید. لباسهای لازم برای باران را به همراه داشته باشید و آنها را در قسمتی از کوله پشتیتان قرار دهید که بتوانید به سرعت و را حتی به آن دسترسی داشته باشید. حتما وسایل درون کوله پشتیتان را در کیسه های پلاستیکی قرار دهید تا خیس نشوند. بخصوص لباسهای اضافه تان را بدقت محافظت کنید .خیس شدن لباسهای اضافه می تواند تمام آمادگی شما را در برابر مشکلات (از جمله سرمازدگی ) از بین ببرد.

چند توصیه: در خرید کوله و همه وسایل کوهنوردی چون با آسایش و سلامت  شما سروکار دارد به قیمت فکر نکنید و بیشتر به کیفیت ، دوام و راحتی و وزن کم آن بها دهید ؛ همچنین وسایل خود را تخصصی نمایید و بدنبال کوله ای برای همه برنامه ها و یا همه فصول نباشید.

مجموع وزنی که یک فرد مجاز به حمل آن است برای افراد با تناسب اندام ،حداکثر یک سوم وزن شخص و برای افراد عادی، حداکثر یک چهارم وزن فرد می باشد.

قبل از اجرای برنامه از سالم بودن کوله خود اطمینان حاصل کنید.

چنانچه کوله پشتی شما کثیف شد می توانید آنرا با آب نیمگرم و صابون بشویید و از حرارت مستقیم به آن جلوگیری کنید. از شستن کوله با مواد شیمیایی (تاید)، چنگ زدن و انداختن در ماشین لباسشویی خودداری نمایید زیرا مواد ضد آب آن بعد از مدتی از بین خواهند رفت.

از حمل ظروف شیشه ای در داخل کوله ها خودداری کنید زیرا احتمال شکسته شدن و در نتیجه پاره کردن کوله زیاد می باشد. ضمن اینکه وزن این ظروف نیز  زیاد و همراه آوردن آنها مردود می باشد. 

در مواقع استراحت،کوله را در جای مناسب قرار دهید تا از غلطیدن به پایین جلوگیری شود همچنین در معرض نور خورشید یا هوای مناسب قرار گیرد که تا حدی از رطوبت پشت آن کاسته شود. 

می توانید کاوری جهت مراقبت از کوله در مقابل باران و خیس شدن آن تهیه کنید.(کاور باران Rain cover : پارچه ای ضد آب به اندازه سطح کوله است که دور آن کش می باشد). هنگام حرکت در زیر باران و یا در مواقعی که کوله در بیرون چادر است می توان از آن استفاده کرد. 
هنگام مراجعت از برنامه حتماً کوله خود را از ظروف کثیف یا مواد غذایی مانده از برنامه و نیز لباسهای خیس و کثیف تخلیه کنید و یا در صورت نیاز آنرا ترمیم کنید تا برای برنامه بعد آماده باشد. 

در آخر هم این که باید چند کوله را کهنه و یا پاره کنید تا بتوانید کوله مناسب خود را پیدا کنید ! بدانید هرگرم اضافه،بر وزن کوله می افزاید همچنین با کوله بزگتر وسوسه می شوید آنرا پرکنید .به مرور زمان این تجربه حاصل خواهد شد که چه وسایلی ضروری ترند.

کرامپون ها معمولا” در کوهستان های مرتفع مورد استفاده قرار می گیرد.

انواع کرامپون :

۱) کرامپون های معمولی‌:،که۸تا ۱۰میخ داشته وهم چنان به خوبی مورد اسـتـفاده قرار مـی گـیـرد ولـی برای استفاده درصعود های مشکل یخ و برف کرامپون نوع دوم به تدریج جایگزین آن می شود.

۲) کرامپون های خرچنگی .که ۱۰ یا ۱۲ میخ دارند . این کرامپون در شیب های یخی و برفی بسیار خوب عمل می کندچرا که می توان میخ های جلویی آن را مستقیما” به داخل یخ و برف فرو کـوبـیـد .کـرامـپـون خرچنگی صعود از شیب های تند را بدون کندن جای پا و یا خم کردن بیش از اندازه ی زانوان ( کاری که در مورد کرامپون معمولی لازم است ) امکان پذیر می سازد .

بستن کرامپون.لازم است باز و بسته کردن کرامپون سریع صورت گیرد.هرگونه ﺗﺄخـیری در ایـن کار مـوجـب ایجاد ناراحتی برای افراد گروه می شود .در یـک صعـود مخـتـلـط و طولانی (شامل صخره ،یخ ، برف و …‌‌‌ ) که لازمه آن تعویض مکرر تـجـهـیـزات می باشد.چنین تاخیر هایی می تواند منجر به از دست دادن اوقات گرانبهائی گردد . به خاطر اهمیت این مـوضـوع انـواع مـتـعـددی بـند کرامپون عرصه شده است . این بند ها از جنس چرم یا نایلون بافته شده می باشند، انواع بافته شده ی آن باید برای جلوگیری از سائیده شدن انتهای فلزی داشته باشند.

معموﻵ برای بستن بند کرامپون ترتیبی وجود داردکه می بایست آن را رعایت کرد . بیاد داشته باشید که کلیه سگکهای کرامپون می بایست رو به خارج قرار داشته باشند . می توان بجای بندها و سگک های متعدد از یک تکه بند بطول تقریبا” ۵/۱ متر برای بستن کرامپون استفاده کرد.

اندازه کرامپون: کرامپون را به اندازه کفش کوهنوردی می سازند ولی معمولا” لازم است برای اینکه دقیقا” اندازه یکدیگر باشند آنها را در موقع خرید با هم آزمایش کرد. نباید فاصله ای بین جلوی کرامپون و نوک کفش وجود داشته باشد. پاشنه کرامپون باید بطور مطمئنی پاشنه کفش را در بر بگیرد .کرامپون وقتی کاملا” اندازه کفـــش است که در صورت بلند کردن و تکان دادن پا از کفش جدا نشود . بسیار مهم است که در اســـــــتـفـاده از کرامپون مراحل یاد شده در بالا را رعایت کنید چرا که وجود هر گونه نقصی در کرامپون از اعتماد بــه نفس شما خواهد کاست. کرامپون اندازه بشما اجازه می دهد که وقت زیادی برای محکم بسته شدن بندهای آ ن مصرف نکنید بنابراین خطر سرمازدگی خود را بحداقل می رسانید . استفاده از کرامپون دیگران بــــدون اینکه آنرا اندازه کرده باشید بسیار خطرناک است.

منبع:سایت جامع آموزش کوهنوردی